Volgens Carl Gustav Jung is een mens veel groter dan het deel dat hij bewust van zichzelf kent. Onder het dagelijkse bewustzijn ligt volgens hem het onbewuste: een diepere laag waarin gevoelens, herinneringen, verlangens en verdrongen delen van de persoonlijkheid verborgen liggen.
Een belangrijk begrip in zijn werk is de *schaduw*. De schaduw bestaat uit eigenschappen of emoties die iemand liever niet van zichzelf ziet. Dat kunnen woede, angst of jaloezie zijn, maar ook kracht, spontaniteit of kwetsbaarheid. Mensen drukken deze delen vaak weg omdat ze niet passen bij hoe zij zichzelf willen zien of hoe zij denken dat anderen hen willen zien.Jung geloofde dat de schaduw zich vaak laat zien via dromen, symbolen en projecties op andere mensen. Iemand ergert zich bijvoorbeeld sterk aan gedrag van een ander, terwijl dat gedrag eigenlijk iets weerspiegelt van een verborgen deel van zichzelf.Daarnaast werkte Jung veel met symboliek. Hij zag symbolen als bruggen tussen het bewuste en het onbewuste. Beelden zoals water, bergen, vuur, schaduwen of oude wijzen komen volgens hem niet toevallig voor. Ze verwijzen naar diepere psychologische processen die wereldwijd in verhalen, religies en mythes terugkomen.Volgens Jung ontstaat innerlijke groei niet door perfecte controle, maar door bewustwording. Wie zijn schaduw leert herkennen en verdragen, wordt vollediger menselijk en leeft minder vanuit automatische patronen.