Waking the Tiger van Peter A. Levine beschrijft trauma niet vooral als een psychologisch probleem, maar als iets dat vast komt te zitten in het zenuwstelsel. Volgens Levine ontstaat trauma wanneer een mens overweldigd raakt en het lichaam een stressreactie niet kan afmaken. Energie die bedoeld was om te vechten, vluchten of bevriezen blijft dan als het ware hangen.
Levine kijkt daarbij veel naar dieren in de natuur. Een wild dier kan na gevaar vaak trillen, schudden of diep ademhalen, waarna het zenuwstelsel weer tot rust komt. Mensen onderdrukken zulke reacties vaak door angst, schaamte of sociale verwachtingen. Daardoor blijft spanning in het lichaam aanwezig en kunnen klachten ontstaan zoals angst, hyperalertheid, uitputting, dissociatie of lichamelijke pijn.Het boek legt uit dat herstel niet draait om het herbeleven van het trauma, maar om het stap voor stap herstellen van veiligheid in het lichaam. Levine noemt dit “somatic experiencing”. Kleine, beheersbare bewegingen tussen spanning en ontspanning helpen het zenuwstelsel om vastgezette overlevingsenergie alsnog los te laten.De kern van het boek is hoopvol: trauma hoeft geen levenslange gevangenis te zijn. Het lichaam bezit volgens Levine ook een natuurlijk vermogen tot herstel, regulatie en veerkracht.